Gereedschapsstaal voor de constructie van kernen en inzetstukken – in het algemeen matrijzen voor kunststoffen – wordt meestal vervaardigd uit staal van het type 1.2311 (P20). Er bestaan ook licht gemodificeerde varianten van deze staalsoort. Hun eigenschappen worden vaak beschreven door te verwijzen naar staal P20.Een van de bekendere varianten van dit staal is 1.2312 (PS+S). Dit type heeft een betere verspaanbaarheid dankzij het aanzienlijk hogere zwavelgehalte. Meestal bedraagt dit ongeveer één tiende procent, vergeleken met honderdsten of duizendsten van een procent in P20. Het hogere zwavelgehalte heeft echter ook nadelen: staal 1.2312 is moeilijker te polijsten door zwavelbanden die ontstaan door de ongelijke verdeling van dit element.Staal 1.2311 is niet geschikt voor het maken van blokken van 600 of 800 mm dik. De productie van zulke grote secties is onmogelijk vanwege de te lage hardbaarheid, wat resulteert in een zachte kern. Dit probleem wordt opgelost door nikkel toe te voegen. Zulke legeringen worden aangeduid als 1.2738 en 1.2738 HH. Bij de eerste neemt de hardheid en sterkte merkbaar toe, maar de verspaanbaarheid verslechtert. De bewerking van 1.2738 duurt langer en is duurder dan bij andere kwaliteiten. Daar staat tegenover dat dit staal een veel gelijkmatiger hardheid heeft, zowel aan de randen als in de kern.Staal voor matrijzen is een materiaal dat wordt gebruikt voor de productie van uiteenlopende vormen, waaronder koudstansmatrijzen, warm-smeedmatrijzen, drukgietvormen en andere. De matrijs is het belangrijkste gereedschap voor de productie in onder meer machinebouw, motoren en meetapparatuur. De kwaliteit van de matrijs heeft directe invloed op de verwerkingskwaliteit, nauwkeurigheid en efficiëntie van de geproduceerde onderdelen.Naast een goed ontwerp (constructienauwkeurigheid en bewerking) spelen de eigenschappen en warmtebehandeling van het matrijsstaal een enorme rol in de uiteindelijke kwaliteit van de vorm. Het type, de specificatie en de kwaliteit van het staal bepalen de eigenschappen, levensduur en productietijd van de matrijs.