Van alle gereedschapsstalen is hogesnelheidsstaal het duurst, vanwege het zeer hoge gehalte aan kostbare legeringselementen zoals wolfraam – W, kobalt – Co en vanadium – V, naast molybdeen – Mo en chroom – Cr, die in vergelijking met andere staalsoorten in relatief grote hoeveelheden aanwezig zijn.Soorten hogesnelheidsstaal:* Hogesnelheidsstaal SW7M* Hogesnelheidsstaal SW18* Hogesnelheidsstaal SK10VAlle genoemde elementen – met uitzondering van kobalt – vormen carbiden die gelijkmatig zijn verdeeld in de matrix van het staal. Dankzij deze carbiden bezit hogesnelheidsstaal de eerder genoemde eigenschappen. Kobalt zelf voorkomt korrelgroei tijdens de warmtebehandeling.Voor de hoge hardheid van het staal is onder andere koolstof – C verantwoordelijk, die in hogesnelheidsstalen voorkomt in het bereik van 0,7–1,15%. Hoe meer carbidevormende legeringselementen het staal bevat, hoe hoger het koolstofgehalte moet zijn om een juiste hoeveelheid carbiden te behouden. Wolfraam vormt met koolstof harde, fijne en gelijkmatig verdeelde carbiden, verhoogt de slijtvastheid en voorkomt een daling van de hardheid bij hoge temperaturen, het zogenaamde “roodgloeien”.Kobalt voorkomt oververhitting tijdens het harden van hogesnelheidsstaal, verhoogt de hoeveelheid carbiden en verhoogt het smeltpunt van het materiaal tijdens gebruik. Vanadium verhoogt eveneens de slijtvastheid, bevordert een fijne korrelstructuur en verbetert de hittebestendigheid. Chroom verbetert de hardbaarheid en molybdeen – dat wolfraam deels kan vervangen – verhoogt de slijtvastheid.Hogesnelheidsstaal wordt onderverdeeld in kobalt-hogesnelheidsstalen – soms met toevoeging van vanadium, molybdeen of extra koolstof – en kobaltvrije hogesnelheidsstalen – wolfraam-hogesnelheidsstaal, wolfraamstaal met molybdeen of met extra koolstof – waarbij alle genoemde kwaliteiten worden gerekend tot ledeburytische hogesnelheidsstalen.